CRÓNICA DO MALTRATO ASISTENCIAL. 18 DE AGOSTO DE 2017: NOVO COLAPSO NOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS

Ao longo de toda a tarde o corredor de acceso estivo ocupado por pacientes graves en padiolas e cadeiras de rodas, con espera superiores a 2 horas. Mentres isto está sendo consentido polos responsables do servizo, as zonas de observación permaneceron toda a tarde ocupadas por pacientes en espera de ingreso en planta, e seguen pechadas as 171 camas do Hospital Provincial de Conxo e do Gil Casares.
Esiximos ao SERGAS e a xerencia do CHUS que cese a vulneración do dereito a unha atención inmediata e urxente que nos recoñece a lei nos servizos de urxencias, e o que poña fin ao maltrato asistencial do que estamos sendo obxecto.

PACIENTES DOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS ESPERAN MAIS DE TRES DÍAS EN SER INGRESADOS EN PLANTA.(nota de prensa íntegra).

PACIENTES DOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS ESPERAN MAIS DE TRES DÍAS EN SER INGRESADOS EN PLANTA E SEGUEN COLOCANDO AOS PACIENTES NOS CORREDORES DE ACCESO.
A Asociación de Pacientes tivo coñecemento dun novo episodio de colapso nos servizos de urxencias do CHUS como consecuencia do peche de camas producido desde principio do mes de xullo.
Ás 16:13 horas do día 31 de xullo, un total de 24 pacientes, todos con cama asignada en planta excepto 2, estaban agardando o ingreso. Un total de 5 pacientes de gravidade intermedia estaban colocados en padiolas e cadeiras de rodas no corredor de acceso ao servizo, mentres 5 padiolas da zona de atención estaban pechadas sen que fosen abertas ata as 16:14 horas. A última solicitude de cama produciuse o pasado domingo ás 19:00 horas, sen que no momento en que se redacta esta nota se solucionasen os ingresos, despois de case 24 horas desde que se produciu a petición.
Acompañantes destes doentes, en contacto telefónico coa Asociación, denunciaron que un paciente leva no servizo desde o venres día 21, sen aseo persoal e comida de media tarde, e que aínda neste momento segue sen cama asignada a pesar que o facultativo solicitou para el o ingreso en planta.
Pois ben, de acordo cos estándares de calidade dos servizos de urxencias hospitalarias aprobados no ano 2010 polo Ministerio de Sanidade e Política Social, os pacientes non poden permanecer no servizo máis de 4 horas ou de 24, cando se estime necesario mantelos en observación, sen que poida utilizarse esta zona se xa está ordenado o ingreso hospitalario. O CHUS incumpre de xeito manifesto e reiterado esta norma de calidade ao manter pacientes en espera de ingresar en planta ata máis de 2 días unha vez transcorrido o prazo máximo de 24 horas en observación. Nestas circunstancias, o paciente, que ten dereito a recibir a atención hospitalaria adecuada, ocupa un espazo reservado aos pacientes que están en espera de atención urxente, e que os responsables do servizo colocan nos corredores de acceso ao non contar con espazos libres destinados para este fin. Deste xeito, prodúcese un maltrato asistencial intolerable, non só aos pacientes que agardan nos corredores de acceso, senón tamén a aqueles que en espera de ser ingresados, non reciben a atención persoal propia dos servizos de planta, como aseo persoal e merendas.
Pero, ademais, a situación resulta de maior gravidade se temos en conta que da información que se obtén do servizo web “ pulso do CHUS” resultan niveis de ocupación das camas que non superaron o 60%, salvo en psiquiatría, que mantiña niveis de ocupación do 92%. Isto quere dicir que existe un volume de camas que non están dispoñibles por falta de dotación de persoal para ser atendidas ou ben porque se declarou o seu peche.
Consideramos que se debe poñer fin a este maltrato asistencial por parte dos responsables do CHUS poñendo en funcionamento as camas hospitalarias necesarias no momento en que a demanda fixada clinicamente así o require, e, por conseguinte, abandonando por antisociais as políticas de racionamento dos recursos sanitarios dispoñibles. Manter o actual estado de deterioración dos servizos sanitarios públicos de urxencias atenta contra dereitos fundamentais amparados constitucionalmente e fomenta o acceso á sanidade privada, e a procura de portas traseiras que producen unha quebra do principio de equidade.
Santiago de Compostela, 31 de xullo de 2017

DEMANDAS DA ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS PRESENTADAS ANTE A XERENCIA. 4. Rehabilitación.

a) Diagnóstico da situación. De acordo cos datos publicados na páxina web do CHUS, esta área sanitaria conta con 30 fisioterapeutas ambulatorios para un total de 396.494 habitantes asignados o que arroxa un rateo de 7,56 fisioterapeutas por cada 100.000 habitantes (esta rateo no ano 2013 a nivel de todo o estado é de 10 profesionais) e de 1 fisioterapeuta por cada 14.441 habitantes. O número de fisioterapeutas do Hospital Clínico, Provincial de Conxo e Gil Casares é de 13, cunha rateo por cada 100.000 habitantes do 3,27 fisioterapeutas. En canto a terapeutas ocupacionais a área sanitaria conta cun total de 7 (5 en saúde mental e 2 en atención temperá) cun rateo de 1,53 terapeutas por cada 100.000 habitantes. Esta é a única área sanitaria que non conta con este tipo de profesional para rehabilitación física, a pesar da transcendencia que ten este tipo de atención especializada para pacientes con patoloxías osteoarticulares e traumáticas. As listas de espera para consultas externas para atención rehabilitadora publicadas na páxina web do SERGAS 31/12/2016, reflicten un total de 1.440 pacientes e non existen datos sobre as demoras para o inicio do tratamento rehabilitador. As demoras en rehabilitación física para tratamentos rehabilitadores comportan graves consecuencias para os pacientes. Tratamentos rehabilitadores que deben comezar na propia planta hospitalaria despois dunha amputación e que deben manterse durante un prazo de 6 semanas antes da colocación da prótese e continuar durante 8 semanas, como mínimo, despois da súa colocación, redúcense a un mes ou mes e medio, e nalgún caso a tan só 10 días, o que provoca un uso incorrecto da prótese e dá lugar, en moitos casos, a patoloxías sobrevidas e a unha demora inaceptable no noso proceso de inserción social e laboral. Non contar con ningún profesional desta especialidade comporta unha clara discriminación por razón de residencia contraria ao principio de universalidade e equidade que preside o noso sistema público de saúde e implica graves consecuencias para os pacientes. Os equipamentos que dispón a unidade de rehabilitación física do CHUS están claramente obsoletos, en estado deficitario. En canto ao servizo de logopedia, esta área sanitaria conta tan só con dous logopedas para una poboación total de 455.200 habitantes cunha ráteo de 0,43 logopedas por cada 100.000 habitantes. Esta ráteo nás áreas sanitarias de Pontevedra e Coruña está situada en 0,66 e 1,08 respectivamente o que, sendo manifestamente baixos en todos os casos, que comporta, un trato discriminatorio por razón de residencia. A día de hoxe este servizo non conta con axendas informatizadas e polo tanto as solicitudes de interconsulta para o tratamento rehabilitador se arquivan manualmente e os pacientes quedamos en espera de ser chamados para o seu inicio sen data e polo tanto sen ser incluídos na correspondente lista de espera estrutural, como establece a normativa sanitaria autonómica.

b) Demanda. Aumentar o número de fisioterapeutas ambulatorios ata acadar como mínimo a rateo existente a nivel estado por cada 100.000 habitantes. Dotar a especialidade de terapeutas ocupacionais para rehabilitación física no número de posto necesarios para atender a demanda existente. Publicar a información sobre as lista de espera para o inicio do tratamento rehabilitador. Renovación urxente dos equipos de rehabilitación física. Aumento da plantilla de logopedas e aplicación da normativa legal en materia de axendas e listas de espera que poña fin a ao mantemento dos pacientes en espera de ser incorporados a una lista.
Compostela a 30 de xuño de 2017

O CENTRO DE SAÚDE DE RIANXO, INTEGRADO NA ÁREA SANITARIA DE COMPOSTELA, VULNERA O DEREITO DOS PACIENTES A INFORMACIÓN

A B.C.T., familiar dun paciente ao que lle solicitaron dúas citas preferentes (atención nun prazo máximo de 15 días) para o servizo de ortopedia e que foron fixadas para o día 23/11/2017 e 13/02/2018, o centro de saúde negoulle copia da solicitude de interconsulta necesaria para poder presentar unha queixa ante o Servizo de Atención ao Doente por incumprimento dos tempos máximos de espera garantidos.

DEMANDAS DA ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS PRESENTADAS ANTE A XERENCIA. 4. Rehabilitación.

a) Diagnóstico da situación. De acordo cos datos publicados na páxina web do CHUS, esta área sanitaria conta con 30 fisioterapeutas ambulatorios para un total de 396.494 habitantes asignados o que arroxa un rateo de 7,56 fisioterapeutas por cada 100.000 habitantes (esta rateo no ano 2013 a nivel de todo o estado é de 10 profesionais) e de 1 fisioterapeuta por cada 14.441 habitantes. O número de fisioterapeutas do Hospital Clínico, Provincial de Conxo e Gil Casares é de 13, cunha rateo por cada 100.000 habitantes do 3,27 fisioterapeutas. En canto a terapeutas ocupacionais a área sanitaria conta cun total de 7 (5 en saúde mental e 2 en atención temperá) cun rateo de 1,53 terapeutas por cada 100.000 habitantes. Esta é a única área sanitaria que non conta con este tipo de profesional para rehabilitación física, a pesar da transcendencia que ten este tipo de atención especializada para pacientes con patoloxías osteoarticulares e traumáticas. As listas de espera para consultas externas para atención rehabilitadora publicadas na páxina web do SERGAS 31/12/2016, reflicten un total de 1.440 pacientes e non existen datos sobre as demoras para o inicio do tratamento rehabilitador. As demoras en rehabilitación física para tratamentos rehabilitadores comportan graves consecuencias para os pacientes. Tratamentos rehabilitadores que deben comezar na propia planta hospitalaria despois dunha amputación e que deben manterse durante un prazo de 6 semanas antes da colocación da prótese e continuar durante 8 semanas, como mínimo, despois da súa colocación, redúcense a un mes ou mes e medio, e nalgún caso a tan só 10 días, o que provoca un uso incorrecto da prótese e dá lugar, en moitos casos, a patoloxías sobrevidas e a unha demora inaceptable no noso proceso de inserción social e laboral. Non contar con ningún profesional desta especialidade comporta unha clara discriminación por razón de residencia contraria ao principio de universalidade e equidade que preside o noso sistema público de saúde e implica graves consecuencias para os pacientes. Os equipamentos que dispón a unidade de rehabilitación física do CHUS están claramente obsoletos, en estado deficitario. En canto ao servizo de logopedia, esta área sanitaria conta tan só con dous logopedas para una poboación total de 455.200 habitantes cunha ráteo de 0,43 logopedas por cada 100.000 habitantes. Esta ráteo nás áreas sanitarias de Pontevedra e Coruña está situada en 0,66 e 1,08 respectivamente o que, sendo manifestamente baixos en todos os casos, que comporta, un trato discriminatorio por razón de residencia. A día de hoxe este servizo non conta con axendas informatizadas e polo tanto as solicitudes de interconsulta para o tratamento rehabilitador se arquivan manualmente e os pacientes quedamos en espera de ser chamados para o seu inicio sen data e polo tanto sen ser incluídos na correspondente lista de espera estrutural, como establece a normativa sanitaria autonómica.
b) Demanda. Aumentar o número de fisioterapeutas ambulatorios ata acadar como mínimo a rateo existente a nivel estado por cada 100.000 habitantes. Dotar a especialidade de terapeutas ocupacionais para rehabilitación física no número de posto necesarios para atender a demanda existente. Publicar a información sobre as lista de espera para o inicio do tratamento rehabilitador. Renovación urxente dos equipos de rehabilitación física. Aumento da plantilla de logopedas e aplicación da normativa legal en materia de axendas e listas de espera que poña fin a ao mantemento dos pacientes en espera de ser incorporados a una lista.
Compostela a 30 de xuño de 2017

SEGUEN OS COLAPSOS DOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS

A Asociación de Pacientes e usuarios do CHUS, tivo coñecemento da situación de colapso do Servizo de Urxencias do CHUS desde as 15:00 horas de hoxe. Ás 15:15 horas un total de 36 pacientes con ingreso asinado permanecían na sala de observación, dos cales ás 18:10 horas 24 seguían nesta situación tendo 17 deles cama asignada. Ás 16:20 horas 17 pacientes estaban colocados no corredor de acceso en padiolas e cadeiras de rodas. A cola chegaba ata o servizo de xinecoloxía (20 metros de corredor) e moitos deles estiveron agardando mais de 2 horas para ser atendidos.
Desde a nosa posición como pacientes resulta inaceptable que, despois do recente falecemento dunha paciente nos corredores de acceso, segan acontecendo episodios de colapso do servizo incluso sen repuntes de aumento da demanda e que isto se produza ca colaboración activa ou pasiva dos responsables da súa xestión. Colocar aos pacientes nos corredores de acceso agardando durante horas ser atendidos nos lugares do servizo destinado para tal fin, constitúe un maltrato asistencial de carácter institucional que non temos a obriga de padecer ou soportar. Cando nos colocan no corredor de acceso, non só somos vítimas dun maltrato, senón que ademais están creando as condicións para un dano futuro imprevisible a outros pacientes ante a imposibilidade de dispoñer dos accesos libres en caso de emerxencia.
Non é admisible nun hospital que presume publicamente de excelencia, que os pacientes permanezamos agardando horas nas zonas de observación despois de ter aprobado o ingreso en planta e ter asignada cama. Existe unha responsabilidade ampliable a aqueles que desde fora do propio servizo deben velar pola utilización dos recursos dispoñibles (camas dotadas de persoal) no momento en que se produce a demanda clinicamente xustificada sen antepoñer consideracións ou criterios de xestión.
Lamentamos tamén que, baixo argumento de incapacidade técnica para abordar a problemática do servizo, por parte da Valedora do Pobo se fixera caso omiso a queixa presentada pola Asociación de Pacientes asumindo a posición da parte responsable da xestión (SERGAS) e eludindo abordar o problema principal plantexado que non era outro que o trato indigno que sufrimos os pacientes no servizo e a vulneración do noso dereito a unha asistencia e trato digno.
Esiximos que por parte da xerencia se poñan fin a esta situación e se cumpra o mandato constitucional do artigo 43 da CE do 78 que obriga a todos os poderes públicos a organizar e tutelar á saúde público a través da prestación dos servizos sanitarios e ao cumprimento do artigo 52 da Lei de Saúde de Galicia que recoñece o dereito dos pacientes a recibir en caso de urxencia unha atención sanitaria inmediata.
Compostela a 22 de xuño de 2017

 

O SERGAS MANTIVO 2 ANOS A POBOACIÓN INFANTIL GALEGA SEN A VACINA DA POLIO -TOS FERINA -DIPTERIA INDICADA NO CALENDARIO INFANTIL

A poboación infantil galega leva desde 2015 privada das mínimas necesidades de prevención e exposta a un serio risco para a súa saúde desde que o Sergas deixase de vacinar contra a polio, tose ferina e difteria a todos os nenos na revisión pediátrica dos 6 anos sen que oficialmente os pais e nais dos pacientes fósemos debidamente informados tanto da suspensión da vacinación como da disponibilidade da vacina anos máis tarde.
Malia a que a vacina da polio-tose ferina-difteria figura no calendario de vacinación infantil obrigatorio galego, a vacina Infanrix, cun custo de 28 € (650.000 € de custe para a poboación galega afectada), leva sen estar dispoñible na nosa Comunidade desde hai 2 anos. Mentres que dende o Sergas os pediatras estaban informando de que se trataba de problemas da farmacéutica fabricante da vacina, en realidade semellan máis ben que se trata dos recortes nos orzamentos sanitarios.
Despois de anos de espera, en maio de 2017 as nais e pais dos nenos/as afectados/as sabemos pola prensa que o Sergas di agora que a vacina xa está dispoñible a partir do día 2 de maio, e iso que a cantidade de pacientes pendentes de recibir a vacina da polio-tose ferina-difteria é considerable en toda a Comunidade. Algunhas fontes indican que se trata duns 23.000 nenos. Así e todo desde o Sergas non se habilita ningún sistema específico para notificar esta información debidamente aos pacientes afectados, para que coñezan de primeira man a información que afecta directamente á súa saúde. Tampouco se habilita nin nos centros de saúde, nin nos espazos de solicitude de citas en liña ningún tipo de información relativa ao procedemento que deben seguir os pacientes para vacinarse das vacinas que teñen atrasadas, nin a partir de qué día é posible pedir cita para a vacinación, nin en qué orde van vacinarse os nenos que teñen pendente a vacina. Normalmente as citas para as vacinacións do calendario vacinal infantil son citas programadas desde os centros de saúde, e non é posible que os pacientes as soliciten en liña. Nada se aclara se é preciso que para a poñer a vacina se pida cita tanto a pediatra como a persoal de enfermaría, ou unicamente ao persoal de enfermaría, por exemplo.
A desinformación para os/as pacientes é evidente, e a día de hoxe non coñecemos se hai ou non vacinas suficientes para todos os/as nenos/as pendentes de recibila ou se trata dunha disponibilidade temporal, e se nese caso vai haber unha adaptación do calendario vacinal do Sergas coas debidas alternativas. De ningunha maneira é comprensible que en 2016 e 2017 o Sergas siga mantendo no calendario vacinal galego unhas vacinas que non está proporcionando aos pacientes ano tras ano na revisión pediátrica dos 6 anos tal e como o propio calendario indica.
Compostela a 19 de xuño de 2017

 

DEMANDAS DA ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS 3. Coidados Paliativos e Hospitalización a Domicilio

a) Diagnóstico da situación. A Hospitalización a Domicilio, segundo datos feitos públicos polo servizo, só chega ao 60 por 100 dos pacientes e usuarios que residimos nesta área sanitaria, polo que máis de 180.000 residentes estamos sen cobertura deste servizo. A atención só se presta a aqueles que están nun radio 25 km desde o Hospital Clínico. Non existe atención de garda, suprimida pola anterior xerencia e, polo tanto, a partir das tres da tarde hai que recorrer ao 061 e ás urxencias o que está a producir un aumento da demanda destes servizos nun 12 % desde que se tomou esta medida. Os coidados paliativos préstanse actualmente desde a Unidade do Gil Casares e no Hospital da Barbanza a través da HADO e, polo tanto, coas limitacións que impón esta fórmula de atención. Os profesionais de referencias nos centros de saúde para coidados paliativos son persoal voluntario, sen retribución adicional e sen formación específica. Non existe en toda a área sanitaria unha unidade de coidados paliativos pediátricos. Estas carencias constitúen unha discriminación por razón de residencia e unha vulneración do dereito recoñecido aos coidados paliativos e a unha morte digna nos artigos 4º e 9º da Lei 5/2015, do 26 de xuño, de dereitos e garantías da dignidade das persoas enfermas terminais.
b)Demanda. 1.Creación de novos equipos de soporte nesta área sanitaria que garantan a atención en coidados paliativos a todos os pacientes e familiares nun radio de 25 km ou 30 minutos de viaxe. 2. Inclusión efectiva nos equipos de soporte do persoal médico e de enfermería debidamente formado e de asistencia psicolóxica por persoal incluído no cadro de persoal da área sanitaria. 3. Redefinición do persoal de referencia en coidados paliativos dos centros de atención primaria, poñendo fin ao seu carácter voluntario e non remunerado e dotación de recursos para aumentar a formación especializada en coidados paliativos. 4. Investimento para a construción de centros sociosanitarios que nos permitan ter un contorno asistencial adecuado cando non podemos integrarnos na rede de atención hospitalaria a domicilio por non contar co soporte familiar. 5. Creación dunha unidade de coidados paliativos pediátrica que permita dar unha atención específica aos nenos e familiares que se atopan neste trance da vida. 6. Potenciación dos Comités de Ética Asistencial como órganos consultivos na protección do dereito dos pacientes a unha morte digna.

DEMANDAS DA ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS PRESENTADAS ANTE A XERENCIA 2. Hospital de Día Oncohematolóxico

a) Diagnóstico da situación. O Hospital de Día no ano 2015, segundo datos feitos públicos polo propio servizo, atendeu a 30.120 pacientes, con 23.000 tratamentos por problemas oncolóxicos (cifra máis elevada desde que se rexistran datos). A pesar desta elevadísima demanda, o servizo segue sen adaptar as instalacións e os medios materiais aos estándares e recomendacións publicados no ano 2009 polo Ministerio de Sanidad y Política Social. Ao longo do ano 2017 apreciamos unha redución dos tempos de espera que temos que soportar os pacientes e familiares desde que entramos no centro ata que rematamos o tratamento, como consecuencia da descentralización das citas para analíticas e que puxeron fin ás inadmisibles colas no mostrador de acceso e á aglomeración de pacientes. Non obstante seguen producíndose demoras de ata 7 horas especialmente duras para os que padecemos esta doenza e que se ven agravadas polas condicións materiais do propio centro. Consideramos que estas carencias materiais constitúe unha vulneración do artigo 32 da Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, por canto non se adapta aos principios reitores do Sistema Público de Saúde de Galícia de adecuación das prestacións sanitarias ás necesidades de saúde da poboación e de calidade dos servizos e mellora continuada, con énfase na calidade da atención clínica e de organización dos servizos. Esta vulneración implica o incumprimento do artigo 16.2.b) do citado texto legal que obriga a adoptar as medidas organizativas, de xestión e de comunicación que fomenten a satisfacción da cidadanía respecto a un sistema sanitario orientado a ela.
b) Demanda. Que se cumpran os estándares de calidade do ano 2009 do Ministerio de Sanidad y Política Social e por conseguinte, i) que se produza a separación de oncoloxía de hematoloxía, ii) que se acondicione a zona de admisión que inclúa unha área ou espazo que garanta un certo grao de privacidade, iii) que non existan salas de espera nos corredores de acceso e que non teñan acceso visual ao mostrador de recepción, iv) que se cambien as cadeiras das salas de espera por aquelas que cumpran requisitos de confortabilidade cun rateo de 1,5 por paciente e que se doten as salas con fontes de auga fría, v) renovar os asentos de tratamento (algún deles está nun estado evidente de deterioración que producen contracturas aos pacientes) colocándoos en zonas que conten con luz natural e que dispoñan de pantalla de televisor, vi) garantir a intimidade visual e auditiva na sala de tratamento mellorando a leve cortina que hoxe existe de separación entre pacientes.
Compostela a 13 de xuño de 2017

DEMANDAS DA ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS PRESENTADAS ANTE A XERENCIA: 1.- Servizo de Urxencias

O PASADO DÍA 6 DE XUÑO A ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS ENTREGOU A XERENTE DA E.O.X.I. DE COMPOSTELA ESCRITO DE DEMANDAS RECOLLENDO UN TOTAL DE 12 ÁREAS OU SERVIZOS NOS QUE EXISTE UNHA INTOLERABLE CALIDADE ASISTENCIAL OU NOS QUE SE VULNERAN DEREITOS ESENCIAIS DOS PACIENTES POR RACIONAMENTO E FALTA DE MEDIOS MATERIAIS E HUMANOS.
De acordo co compromiso adquirido verbalmente pola xerente, cada unha das demandas serán abordadas en xuntanzas mensuais monográficas nas que a xerencia detallará as medidas que pretende implementar.
As demandas que de xeito breve se detallan a continuación, e que desenvolveremos en sucesivos post, son produto da nosa experiencia como pacientes e usuarios da área sanitaria de Compostela ao longo dos últimos 3 anos, e das reclamacións que diariamente os pacientes nos fan chegar como consecuencia do “normal ou anormal” funcionamento da administración sanitaria. Reflicte por conseguinte a realidade máis concreta e a experiencia propia daqueles que fomos suxeitos pasivos de condicións materiais inadecuadas, insuficientes ou indebidamente xestionadas que engadiron un plus de sufrimento a aquel que padecemos como consecuencia da nosa enfermidade e que non temos o deber de soportar ou padecer. Moitas delas, como indicaremos a continuación, teñen a súa orixe no incumprimento do mandato legal para facer efectivo e universal o dereito de asistencia que se recoñece no ordenamento xurídico pero que se nos nega na práctica asistencial.
Non é a nosa función como pacientes e usuarios formular propostas de organización interna que lle corresponden ao equipo directivo da EOXI, pero si queremos poñer o acento naqueles servizos que teñen carencias manifestas, naquilo que non está funcionamento adecuadamente, que non cumpre cos estándares mínimos de calidade ou que vulnera dereitos esenciais.
A partir de hoxe, comenzando polos SERVIZOS DE URXENCIAS, e nos sucesivos días iremos publicando post recollendo o contido do escrito de demandas presentadas.
1. Servizos de Urxencias do CHUS.
a) Diagnóstico da situación. A pesar da capacidade que hoxe existe por parte dos sistemas de xestión hospitalaria para anticiparse aos repuntes de demanda de atención urxente, seguen producíndose de xeito reiterado situacións de colapso ou saturación que foron documentados pola Asociación e coñecidos pola opinión pública, como consecuencia da infrautilización de medios materiais e humanos para poñer a disposición dos pacientes as camas necesarias no momento en que está aprobado o ingreso en planta. A non dotación de persoal de camas hospitalarias no momento e tempo requirido fai que os pacientes permanezamos nas camas de urxencias en espera de ingresar en planta e se produza a acumulación de pacientes nos corredores de acceso, xa cualificados con certa grao de gravidade pola triaxe, e que polo tanto son demandantes dunha atención urxente nos lugares destinados polo servizo para tal fin. Este “modus operandi”, quebra o principio de atención sanitaria inmediata e durante as 24 horas do día que preside a atención de urxencia e que se recolle do artigo 52.3. da Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, e atenta co dereito á dignidade dos pacientes recoñecido no artigo 10.1. da Lei 14/1986, do 25 de abril, Xeral de Sanidade legal ao estar horas en cadeiras de rodas e padiolas no corredor de acceso agardando ser atendidos.
b) Demanda. Queremos que se cumpra a legalidade e se poña fin a esta práctica de colocación dos pacientes nos corredores de acceso por canto comporta un maltrato asistencial intolerable que produce un dano engadido ao propio paciente urxente e que pode provocar un dano non previsto a terceiros ante situacións de emerxencia que requiren os accesos ao servizo totalmente despexados. Debe de rematar a demora que se produce nos ingresos a planta desde o servizo e por conseguinte debe, ao noso entender, existir un remanente permanente de camas dotadas que permita atender con garantías os repuntes da demanda. Consideramos inadmisible que esta situación se produza existindo camas dispoñibles non dotadas ou zonas do propio servizo de urxencias (anexo) non utilizados por non contar co persoal necesario para ser atendidas. Consideramos que a demora está tamén producida en moitos casos pala carencia de transporte adecuada para trasladar os pacientes desde o servizo ao Hospital Provincial de Conxo, ao Hospital Gil Casares e, en caso de alta, ao seu propio domicilio. Por iso consideramos imprescindible que se doten de máis medios de transporte para reducir os tempos de permanencia no servizo e poñer fin á carencia existente de ambulancias a partir das 24:00 horas (só se conta cunha unidade).
Compostela a 10 de xuño de 2017

 

 

O SERGAS CONTINÚA CA POLÍTICA DE RACIONAMENTO DE RECURSOS SANITARIOS E PECHA NO VERÁN 171 CAMAS NA ÁREA SANITARIA DE COMPOSTELA

A Consellería de Sanidade persiste nas políticas dirixidas a racionar os recursos públicos sanitarios dispoñibles, a sabendas das graves consecuencias que elo conleva na saúde dos pacientes e na calidade asistencial. Este é cronograma, feito público pola Xerencia do CHUS, do peche de camas do Hospital Provincial de Conxo e do Hospital Gil Casares para o verán do 2017:
Un total de 171 camas quedaran pechadas sen a dotación de persoal necesario para ser atendidas e facelas dispoñibles para os pacientes . Como consecuencia delo, un ano mais atoparémonos cas axendas pechadas ata o remate das vacacións do persoal sanitario e nos despacharán ca fórmula “xa o chamaremos”, a pesares de que a normativa autonómica prohibe de forma expresa que existan pacientes en espera de ser incorporados a unha lista. En lugar de contratar durante este período a persoal substituto e manter a actividade normal que permita reducir as avultadas listas de espera para cirurxía, faise recaer sobre a saúde dos pacientes decisións de xestión que atentan contra o dereito fundamental a atención sanitaria requirida pechando recursos que hoxe están sendo demandados. A 31/12/2016 as listas de espera estruturais para intervencións cirúrxicas publicadas na páxina web do SERGAS para área sanitaria de Compostela, acreditan un total de 4.346 pacientes en espera de ser intervidos só en aquelas especialidades que se ven afectadas polo peche de camas ( Dermatoloxía, Cirurxía Xeral e Dixestiva, Oftalmoloxía, Uroloxía, Traumatoloxía e Neumoloxía). Nos últimos días fomos testigos de como nos servizos de urxencias do CHUS seguimos soportando situacións de colapso, con pacientes en cadeiras de roldas e padiolas nos corredores de entrada agardando horas para ser atendidos, por manter pechadas as camas de Medicina Interna e Dermatoloxía do Hospital Gil Casares e utilizar as zonas de atención do servizo como camas hospitalarias. Todo isto sen contar aos pacientes en lista de espera non estrutural para atención cirúrxica que no ano 2010 (único dato publicado) o Consello de Contas de Galicia cuantificaba en 22.932 no ámbito da Comunidade Autónoma cunha demora en espera de 234 días.
O resultado destas políticas sanitarias ao longo dos últimos 9 anos é a perda neta de camas dispoñibles. De acordo cos datos publicados polo Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade e polo Instituto Galega de Estatística, no ano 2008 tíñamos dispoñibles no complexo hospitalario do CHUS (incluíndo o H.Provincial de Conxo e o H. Gil Casares), un total de 1.811 camas. A 31/12/2016 as camas dispoñibles eran 1.479: 335 camas menos (un 18,49 por 100 das camas do 2008).
De forma deliberada con esta política o que se pretende é a redución neta anual de camas, a costa dos pacientes e da calidade do noso Sistema Público de Saúde, forzando ao conxunto do sistema a funcionar en condicións de precariedade en nome da súa suposta sustentabilidade e uso racional dos recursos.
Compostela a 28 de maio de 2017

 

A ÁREA SANITARIA DE COMPOSTELA É A ÚNICA DO SERGAS QUE NON CONTA CON TERAPEUTAS OCUPACIONAIS PARA REHABILITACIÓN FÍSICA.

A Area Sanitaria de Santiago de Compostela carece dun equipo de rehabilitación digno e suficiente para atender dende unha perspectiva multidisciplinar e completa ás persoas residentes.
A dotación de profesionais nas unidades de rehabilitación física e atención temperá da área sanitaria de Santiago non acadan os mínimos esixidos para dar unha atención de calidade ás persoas usuarias.
Segundo datos recollidos directamente nos centros sanitarios da Comunidade Autónoma, os terapeutas ocupacionais ao servizo do SERGAS por área sanitaria e especialidade é o seguinte:
Da análise de datos das diferentes áreas sanitarias de Galicia, tódalas áreas xeográficas contan con terapeutas ocupacionais nas unidades de rehabilitación física, agás Santiago de Compostela, onde non se conta con ningún destes profesionais. Esta carencia supón un agravio importante para as persoas desta área sanitaria pois carecemos de tratamento en lesións neurolóxicas e tamén no caso de patoloxías osteoarticular, traumática,… necesidade que xa está a ter resposta en outras zonas coma Vigo ou Coruña. Non contar con ningún profesional desta especialidade comporta unha clara discriminación por razón de residencia contraria ao principio de universalidade e equidade que preside o noso sistema público de saúde e implica graves consecuencias para os pacientes. No caso das persoas que padecemos amputacións por traumatismo ou por enfermidades conxénitas non se cumpren os protocolos de rehabilitación e manexo das próteses ao non contar cos profesionais que coñecen o seu manexo. Hai demoras inaceptables no inicio dos tratamentos rehabilitadores, con graves consecuencias para os pacientes. Tratamentos rehabilitadores que deben comezar na propia planta hospitalaria despois da amputación e que deben mantenrse durante un prazo de 6 semanas antes da colocación da prótese e continuar durante 8 semanas, como mínimo, despois da súa colocación, redúcense a un mes ou mes e medio, e en algún caso a tan só 10 días, o que provoca un uso incorrecto da prótese e da lugar, en moitos casos, a patoloxias sobrevidas e a unha demora inaceptable no noso proceso de inserción social e laboral.
De igual xeito a Unidade de Atención Temperá do CHUS minora os tratamentos e atencións ós seus pacientes, pois dende hai xa anos non conta coa presencia de psicomotricistas no seu equipo de profesionais, que si aparecen no resto das áreas sanitarias de Galicia, nin de traballadores sociais que orienten a estas familias en canto os recursos socio-sanitarios existentes. Esta unidade conta na actualidade unicamente con dúas fisioterapeutas, dúas terapeutas ocupacionais, dúas médicos e unha logopeda (esta profesional está fora do equipo multidisciplinar) para dar atención á toda a poboación.
A Xerencia do CHUS debería ser consciente que o número de terapeutas é claramente deficiente, pois son os únicos para toda a área sanitaria de Santiago. Isto motiva graves desaxustes: o tempo de espera para unha valoración inicial en moitos casos é demasiado longo (período nos que os nenos se atopan nunha situación de desamparo), as sesións adoitan ser só 1 hora semanal nalgún caso ou 3/4 de hora noutros (intensidade claramente insuficiente na maioría dos casos), os casos mais graves non se atenden como precisan e nalgunha ocasión son derivados a outras unidades de competencia municipal da contorna (Noia e Ordes). Ademais estas carencias de profesionais acaban provocando a prescrición de altas no tratamento ou, incomprensiblemente, a derivación cara recursos privados ou de iniciativa social.
Tamén hai que salientar o deficiente estado das instalacións. Os equipamentos que dispón a unidade de rehabilitación física do CHUS están claramente obsoletos, en estado deficitario. Na Unidade de Atención Temperá a inexistencia de climatización provoca que os menores pasen frío no inverno e calor no verán, as salas de Terapia son pequenas e aquelas que están no primeiro andar, non dispoñen de ascensor, novamente situación incomprensible tendo en consideración que no perfil de pacientes ós que se dirixe, atópanse moitas persoas con graves problemas de mobilidade.
Desde a Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS consideramos que a carencia de persoal especializado en terapia ocupacional e a existencia de instalacións de rehabilitación inadecuadas que ten a área sanitaria de Compostela, constitúe un trato discriminatorio respecto doutras áreas e comporta a vulneración do noso dereito esencial a asistencia requirida ao que debe poñerse fin por parte da xerencia e dos responsables do SERGAS mediante a aplicación dos recursos públicos necesarios.
Compostela a 20 de maio de 2017

SEGUEN OS COLAPSOS DOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS

A PESARES DAS CATRO DENUNCIAS FEITAS ANTE A INSPECIÓN DE TRABALLO E A PRESENTADA ANTE A FISCALÍA POLO FALECEMENTO DUNHA PACIENTE NO MES DE MARZO DO 2017, A XERENCIA E O PERSOAL RESPONSABLE DO SERVIZO DE URXENCIAS SEGUEN COLOCANDO AOS PACIENTES EN CADEIRAS DE RODAS E PADIOLAS NOS CORREDORES DE ENTRADA.
Unha vez maís a Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS, tivo coñecemento de que hoxe desde as 13:40 horas estanse colocando a pacientes de gravidade intermedia en cadeiras de rodas e padiolas nos corredores de acceso ao servizo de urxencias. Ás 17:30 horas 5 pacientes estaban agardando nos corredores a ser atendidos despois de estar cualificados pola triaxe como pacientes de certa gravidade. A esta hora 20 pacientes estaban pendentes de ingreso ocupando o espazo de observación a pesares de que todos, salvo cinco, tiñan cama asignada.
Os responsables do servizo seguen vulnerando o dereito dos pacientes a sermos atendidos ca inmediatez que esixe o artigo 52.3. da Lei 8/2008, do 10 de xullo de saúde de Galicia e continúan atentando contra a nosa dignidade ao colocarnos en padiolas e cadeiras de rodas durante horas para ser atendidos nos lugares destinados para elo con risco de que, como xa aconteceu en tres ocasións nos últimos anos, falezamos sen a atención requirida.
Todo isto segue acontecendo mentres a xerencia mantén todas as camas de medicina interna do Gil Casares pechadas sen dotación de persoal para ser atendidas adecuadamente, e utilizando os servizos de urxencias como camas hospitalarias cando, de acordo ca citada norma deben destinarse para a asistencia inmediata dos pacientes cualificados de atención sanitaria urxente.
EXISIMOS A APERTURA DE TODAS AS CAMAS DISPOÑIBLES E QUE SE FAGA USO DE TODOS MEDIOS MATERIAIS E HUMANOS NECESARIOS PARA POÑER FIN A ESTA “TORTURA” CONTINUADA DOS PACIENTES NOS SERVIZOS DE URXENCIAS DO CHUS.

 

DENUNCIA DUN PACIENTE CON LEUCEMIA LINFÁTICA CRÓNICA SOBRE AS INTOLERABLES CONDICIÓNS DO HOSPITAL DE DÍA DO CHUS

“Son paciente do Hospital de Día porque padezo unha Leucemia Linfática Crónica polo cal estou recibindo tratamento de quimioterapia e con tal motivo visito frecuentemente estas dependencias.
Quero DENUNCIAR o tratamento desconsiderado que recibimos os pacientes con demasiada frecuencia coma por exemplo o pasado día 21 de marzo que tiña cita para unha revisión (este día non me tocaba tratamento de quimioterapia), ás 10:00 h e fun chamado ao despacho da Hematóloga Doutora ….. ás 12:10 h.. SÍ DÚAS HORAS E DEZ MINUTOS DE ESPERA, un auténtico abuso.
As citadas 2,10 horas de espera inevitablemente sufrinas nunha sala de espera totalmente ateigada de pacientes – coma é habitual -, estamos alí encastados en cadeiras de chapa de madeira dura coma o aceiro e sen ningunha flexibilidade. Aquí a ningún responsable lle importa que sexamos pacientes graves e moi graves cos seus corpos doentes. Nin te podes mover, se quitas un brazo, para desentumecerte, tropezas a forza co paciente que está ao teu lado, lamentable. Estou falando da sala de espera principal xa que hai outra, aínda máis pequena, en fronte e coas mesma características. Estas salas don totalmente insuficientes e así o recoñecen os feitos cando algún responsable iluminado tivo a ocorrencia de colocar dúas ringleiras de cadeiras no corredor xeral que pasa por diante do Hospital de Día. Ah, iso sí, plantaron no alto dos tabiques unha pantalla a cada lado nas que se anuncias as chamadas ás respectivas consultas, con tan mala ¿sorte? que moitos dos pacientes que lles toca sentarse nos extremos non alcanzan a ver as pantallas, é de risa sen non fose triste. E que dicir do frío que alí se pasa xa que hai correntes de aire constantes e tamén ter que soportar o tráfico de persoas e aparatos en todo momento, o barullo e as conversas e algaradas a toda voz que alí se monta de seguido, etc. etc.
Polo exposto solicito respecten os horarios das consultas que se non facilitan con antelación dabondo como para que se poidan organizar as mesmas sen tanto quebranto para os pacientes. Tamén solicito se tomen as medidas necesarias para habilitar unha sala de espera adecuada para seres humanos que neste caso teñen os seus corpos mal feridos pola enfermidade.”
A ASOCIACIÓN DE PACIENTES E USUARIOS DO CHUS, ten solicitado desde fai meses unha xuntanza co xefe do servizo de oncoloxía e do Hospital de Día, Doutor López e ca Xerencia do CHUS para abordar a solución do estado intolerable das condicións materiais que temos que soportar os pacientes oncohematolóxicos durante os días de atención e tratamento. A día de hoxe seguimos esperando ser recibidos.

 

A utilización dos familiares como un recurso asistencial gratuíto é unha das vías máis sutís de privatización da sanidade pública e unha das políticas destinada a impedir a construción de centros sociosanitarios

 

 

PUBLICAMOS A CONTINUACIÓN A 4ª ACTA DE INSPECCIÓN E O REQUIRIMENTO A XERENCIA DO CHUS (aos anteriores fixo caso omiso) REALIZADA POLA INSPECCIÓN PROVINCIAL DE TRABALLO E SEGURIDADE SOCIAL DA CORUÑA, EN RELACIÓN CA COLOCACIÓN DE PACIENTES EN CADEIRAS DE RODAS E CAMILLAS NO CORREDOR DE ACCESO AOS SERVIZOS DE URXENCIAS

 

PUBLICAMOS A CONTINUACIÓN A DENUNCIA DUNHA PACIENTE Á QUE LLE FOI DENEGADA ASISTENCIA NO DÍA DA CITA PREFIXADA POR NON ATENDER A CHAMADA TELEFÓNICA, SUPOSTAMENTE FEITA, PARA CAMBIO DE CITA

 

O CHUS DEMORA CASE TRES MESES EN PRESTAR REHABILITACIÓN A UNHA PACIENTE PREFERENTE CON POSIBLE NECROSE NA CABEZA DO ÚMERO

Unha vez mais vémonos na obriga de denunciar publicamente a grave situación na que nos atopamos os pacientes nas listas de espera para rehabilitación deste área sanitaria. O pasado día 21 de marzo a Asociación de Pacientes recibiu o seguinte testemuño da paciente S.R.A. diagnosticada de luxación con rotura de úmero dereito:
O 30 de decembro de 2016 me interveñen por unha luxación con rotura de úmero dereito. O 15 de febreiro de 2017 o traumatólogo que me atende no CHUS me pregunta se quero comezar coa rehabilitación e respóndolle que sí. O 21 de febreiro aínda non saben dicirme canto tempo mais de espera me queda e presento unha folla de reclamación no Centro de Saúde de Bertamiráns. Vexo moi seriamente comprometida a mobilidade do meu brazo o que me limita considerablemente no meu día a día (p.e. non podo conducir) e coido que canto mais tempo tarde en comezar coa rehabilitación, mais difícil será volver a estar ben. A medio día do 23 de febreiro chámame para darme unha cita para o 3 marzo no Hospital Provincial de Conxo onde me avalían e a doutora que me atendeu infórmame que me teñen que tratar o brazo con magnetoterapia posto que “hai pouco oso onde agarrar” (palabras textuais) e que o aparato en cuestión só está neste hospital. A pregunta de cando comezarei ca rehabilitación, simplemente contéstame que “pronto”. Pasan as semanas e non recibo chamada algunha. O 16 de marzo teño revisión co traumatólogo e me informa que a miña fractura non vai ben que “non se formou callo” e que pode producirse (ou non) necrose na cabeza do úmero. Infórmolle que aínda non comecei ca rehabilitación e non parece sorprendido. Ensíname uns exercicios para facer eu pola miña conta en casa e insiste en que é moi importante que mova moito o brazo. Cando me voo do CHUS, acércome ao Hospital Provincial coa intención de interesarme polo meu caso e ver qué explicación me dan. Aténdeme una señora moi amable que está na Secretaría e dime que o meu volante é preferente, pero que teño diante de min outros 10 preferentes. A única solución que me poden dar é que poña outra reclamación e así o fixen. Finalmente despois de case tres meses de espera o día 23 de marzo comunícanme que hoxe 24 comezo una rehabilitación que polo diagnóstico debeu se prestada con carácter inmediato.”
A situación descrita por S.R.A. é a que padecemos miles de persoas que hoxe estamos en lista de espera nesta área sanitaria para rehabilitación hospitalaria e ambulatoria e que descoñecemos en que data van a ser tratados sen ter en consideración a prescrición ditada polo noso especialista nin as nosas necesidades concretas de saúde.
A pesares de que o Real Decreto 603/2003, do 23 de maio, recoñece o dereito de todos os pacientes a estar incorporados nunha lista estrutural para probas terapéuticas na que debemos ser atendidos nun prazo máximo de 15 días desde a solicitude cando se trata de atención preferente, a xerencia e os responsables sanitarios do CHUS fan caso omiso deste recoñecemento e vulneran sistematicamente e sen rubor algún o dereito a atención nos tempos máximos garantidos, en moitos casos con graves consecuencias para a nosa saúde e calidade de vida presente e futura. Pero ademais cando non se nos informa do momento en que imos a iniciar a rehabilitación ou se nos di que “xa nos chamarán” en realidade están incumprindo a obriga legal de incorporarnos a unha lista de espera e nos manteñen nun estado de absoluta incertidume e desamparo legal sen que surtan efecto algún as reclamacións que presentamos reiteradamente.
Se é grave a vulneración dun dereito recoñecido, tamén o é que hoxe todas as probas diagnósticas e ás terapéuticas de rehabilitación non teñan un tempo máximo de espera garantido pola normativa estatal e autonómica, como acontece cas intervencións cirúrxicas e polo tanto os pacientes non clasificados como preferentes pasamos meses e anos ser recibir atención rehabilitadora algunha.
A rehabilitación ambulatoria desta área sanitaria conta con listas de espera opacas non sometidas a control sistemático algún, mais alá do que dentro das súas posibilidades realizan os profesionais sanitarios, e non forman parte da información semestral sobre os tempos de espera que se publica polo SERGAS. Contamos tan só con 30 fisioterapeutas distribuídos nun total de 14 Centros de Saúde para atender a unha poboación de 447 mil habitantes e un rateo de 6,7 profesionais por cada 100.000. No Centro de Saúde de Fontiñas de Compostela 3 fisoterapeutas atenden a mais de 135 mil persoas cun rateo intolerable nun estado social de dereito de mais de 45 mil habitantes por fisioterapeuta.
Ante esta situación non podemos mais que esixir que se respecten os tempos legais de atención que temos recoñecidos e que se poña fin ao desamparo asistencial como o que padeceu S.R.A. e o de todos os pacientes que, como ela, están en situación preferente mediante a dispensación das terapias rehabilitadoras requiridas de xeito inmediato, e que sen atender a consideracións orzamentarias ou de outra índole non clínica se doten as prazas de persoal rehabilitador necesarias para poñer fin a esta intolerable e grave desatención.
Compostela a 24 de marzo de 2017